Hoi apmoal
Gisteravond de 9-10-09 een vergadering bijgewoond van een nieuw koor te Winschoten. Het onderwerp was "aanstelling dirigent." Ik dacht eerst maar even informeren hoeveel Hollanders bij het koor zijn aangesloten en dan voorzichtig over mijn project beginnen. Ja hoor...er is één Hollander bij die percé Gronings wil zingen omdat hij hier woont en zich de taal wil eigen maken. Nou...zo kan het ook dacht ik...en met een gerust hart begon ik over mijn project. De mensen van het bestuur vonden het een goed plan om een Groninger koor op te richten en de Groninger liedjes te promoten. Een ieder kan lid worden, ook al komen ze uit Rusland, als ze maar bereid zijn Gronings te zingen. We kunnen ook iedere melodie zingen mits er een Groninger tekst onder staat. Tekstschrijvers kunnen hun hart ophalen.
Het bestuur gaat dit nog even voorleggen aan de leden en dan zie ik wel weer hoe dit afloopt. Er is hier zeker sprake van netwerken en organisatorisch vermogen inzetten...Ik had toch ergens gelezen en ik citeer "Heb je een plan, kom ermee voor de dag en bespreek dit met de cultuurambtenaar van de gemeente." De ambtenaar moet volgens de cultuurplannen zijn organisatorisch vermogen inzetten. (staat er)
Moi è
John Hoekman
zaterdag 10 oktober 2009
woensdag 7 oktober 2009
Logboek deel 16
Moi apmoal
Het is nu 7 okt. 2009 en ik ben nu al een paar weken bezig met de repetities bij het dorpskoor in Bellingwolde. De eerste weken was aftasten en heb ik veel vertelt en laten zien over mijn Grunneger project.
Maar...
Er is alweer een ander probleempje opgedoken. Het koor uit Bellingwolde bestaat niet alleen uit Groningers maar ook uit Hollandse boetenòfsters en ze willen geen Gronings zingen, volgens het bestuur. Nou..dat was even schrikken. Het is een gemengd koor (had ik kunnen weten)...geen probleem toch...zou je denken en we hadden toch afgesproken dat we mijn Groninger project zouden doen.
Ik herinner mij nog de jaren 50 van de vorige eeuw toen de eerste Hollanders in Delfzijl aankwamen om bij de Akzo te gaan werken, nou die hadden het niet gemakkelijk vooral...zeker niet... de kinderen die bij ons op school kwamen. Hollandse kak...(dit onderwerp moest ik natuurlijk wel even verwerken in mijn project.) Wij...die boers spraken deelden de klappen uit aan zij...die Hollands spraken. Maar...ze hebben zich vermeerdert en vermengd want er zaten toch wel schiere wichter tussen...en het resultaat was dat ze nu op hetzelfde schoolplein Hollands spreken, mede omdat wij die boers spraken ook Hollands zijn gaan spreken.
Maar ...je zult denken...wat een onzin..wie denkt daar nu nog over na. Nou hetzelfde zie je nu toch met de buitenlandse mensen die in ons landje komen waar iedereen zich zo druk over maakt. Ze gaan zich vermeerderen en vermengen en straks spreken we....??? Ik vind alles niet zo erg als je maar je eigen identiteit niet gaat verloochenen.
Moi è
John Hoekman
Het is nu 7 okt. 2009 en ik ben nu al een paar weken bezig met de repetities bij het dorpskoor in Bellingwolde. De eerste weken was aftasten en heb ik veel vertelt en laten zien over mijn Grunneger project.
Maar...
Er is alweer een ander probleempje opgedoken. Het koor uit Bellingwolde bestaat niet alleen uit Groningers maar ook uit Hollandse boetenòfsters en ze willen geen Gronings zingen, volgens het bestuur. Nou..dat was even schrikken. Het is een gemengd koor (had ik kunnen weten)...geen probleem toch...zou je denken en we hadden toch afgesproken dat we mijn Groninger project zouden doen.
Ik herinner mij nog de jaren 50 van de vorige eeuw toen de eerste Hollanders in Delfzijl aankwamen om bij de Akzo te gaan werken, nou die hadden het niet gemakkelijk vooral...zeker niet... de kinderen die bij ons op school kwamen. Hollandse kak...(dit onderwerp moest ik natuurlijk wel even verwerken in mijn project.) Wij...die boers spraken deelden de klappen uit aan zij...die Hollands spraken. Maar...ze hebben zich vermeerdert en vermengd want er zaten toch wel schiere wichter tussen...en het resultaat was dat ze nu op hetzelfde schoolplein Hollands spreken, mede omdat wij die boers spraken ook Hollands zijn gaan spreken.
Maar ...je zult denken...wat een onzin..wie denkt daar nu nog over na. Nou hetzelfde zie je nu toch met de buitenlandse mensen die in ons landje komen waar iedereen zich zo druk over maakt. Ze gaan zich vermeerderen en vermengen en straks spreken we....??? Ik vind alles niet zo erg als je maar je eigen identiteit niet gaat verloochenen.
Moi è
John Hoekman
Logboek deel 15
Moi apmoal
Zoals ik al schreef in deel 14 zag het koor in Vriescheloo het niet zitten. De volgende dag kreeg ik een telefoontje van de voorzitter die op rustige toon verkondigde dat men had besloten mij niet als dirigent aan te stellen want de leden (de Hollanders) willen geen Gronings zingen. Door nieuwsgier gedreven hield ik dit koor even in de gaten en via bronnen kwam ik te weten dat de lieve meneer 30 dirigenten had afgebeld waarna ze maar besloten het koor op te heffen. Jammer... Jammer weer een dorpsvereniging naar de kloten. Ik had dit voorspelt tijdens mijn gesprek met de burgemeester maar die had andere interesses... onder anderen... zijn museum moet aan de praat en tja...een vereniging...tja...wat moet je er van zeggen.
Het koor in Bellingwolde zag wel wat in mijn project en ik besloot om elke week naar Bellingwolde te gaan. Iedere keer weer een genoegen om door dit dorp te rijden. De financiën zullen we maar niet over praten want ik heb nog steed mijn eigen tong als beleg op mijn broodje. ..
Moi è
John Hoekman
Zoals ik al schreef in deel 14 zag het koor in Vriescheloo het niet zitten. De volgende dag kreeg ik een telefoontje van de voorzitter die op rustige toon verkondigde dat men had besloten mij niet als dirigent aan te stellen want de leden (de Hollanders) willen geen Gronings zingen. Door nieuwsgier gedreven hield ik dit koor even in de gaten en via bronnen kwam ik te weten dat de lieve meneer 30 dirigenten had afgebeld waarna ze maar besloten het koor op te heffen. Jammer... Jammer weer een dorpsvereniging naar de kloten. Ik had dit voorspelt tijdens mijn gesprek met de burgemeester maar die had andere interesses... onder anderen... zijn museum moet aan de praat en tja...een vereniging...tja...wat moet je er van zeggen.
Het koor in Bellingwolde zag wel wat in mijn project en ik besloot om elke week naar Bellingwolde te gaan. Iedere keer weer een genoegen om door dit dorp te rijden. De financiën zullen we maar niet over praten want ik heb nog steed mijn eigen tong als beleg op mijn broodje. ..
Moi è
John Hoekman
Abonneren op:
Posts (Atom)

