Logboek deel 34

Het is nu 17 september 2010 en ik kruip maar weer eens in de pen, zoals ze dat noemen. We hebben deze week een optreden gehad in het bejaarden tehuis in Delfzijl.
Man...man...wat een gebouw incl. restaurant...geweldig.

We doen de voorstelling nu zonder zangeres, ze heeft het te druk en er ook geen zin meer in. Ik denk dat het te oudbollig is voor een jong mens.
Ik heb dus besloten alleen met Klaas Paapst verder te gaan en ook niet meer andere zangers te benaderen. Ik wacht op mijn nieuwe harmonizer en verwacht veel van dit apparaatje. Je zingt dan de eerste stem en dit apparaat pikt de harmoniën van het keyboard en plaats dit boven of onder de zangstem, je kunt dan nog kiezen of je een vrouwen of mannen-stem wilt hebben. Op Youtube is dit te bewonderen: hopelijk werkt de link anders kijk maar even bij het kanaal van John Hoekman en onder favorieten staat de video.

Mijn kanaal is:

Het dagblad vh Noorden heeft me benaderd en volgende week komt er dan een stukje over mijn project in de krant.De afgelopen voorstelling was een succes en dat geeft een fijn gevoel...enorme interactie met het publiek en ik stond versteld hoeveel Groninger oude uitdrukkingen de mensen wisten...geweldig. Muike Trui was der ook...nou en wat betekent nu...muike...Ja riep een vrouw...dat zei mijn moeder altijd. Er waren ook mensen die begonnen even te huilen...want ja...hun vroeger tijd
kwam weer helemaal boven.

Nou..dit was het weer.
Groetjes John.

Pude en de nonnen

Pude waarkte din es hier en din es doar
joa...hai haar het goud veurmekoar.
Muik welles roare dingen mit bie naander,
je zal'n nog grode ogen moaken mit n kaander.

Hai wör es n keer oproupen deur de nonnen,
dij haren in dat joar wat nijs verzonnen.
n Wipmeuln...n wipmeuln, n hail roar ding,
ze deden t hom ain noa aander veur hou t ging.

Pude ston der bie te kieken mit noppens op aarms.
Hai docht bie zug zulf dit zai je toch naarns.
Wippen en draaien en dat geliek, t is nèt meziek.
Het kin zulfs op de kop, hou kommen ze derop.

De nonnen gingen hister te keer en vruigen Pude om meer.
t Was hail stoer, het mos inmekoar
en zowoar Pude kwam ook nog kloar.
Zette t ding bie t laand
en het wipte nog joaren t woater noar aander kaant.

Het gaat hier om een watermolen anno 1350 een zogenaamde wipmolen.

Uit het programma
"Òlwiefkenijs."
Grouten
John

Logboek deel 33

Moi apmoal,

Het is alweer een tijdje geleden dat ik mijn blog hebt bijgewerkt maar nu is het dan zover..zondagavond 18 juli. Ze zeggen als excuus altijd... druk druk...maar ik maak me nooit zo druk hoor...Je moet er ook gewoon zin in hebben. Ondertussen een gedicht en muziek gemaakt voor een uitzending op radio 1 (Holland doc 16 mei) en dan blijft het andere werk er even bij liggen.(wat een goede smoes...toch...niet dan)

Ik ben nog steeds bezig met het project over Reiderland en heb besloten de titel te veranderen in: "Òlwiefkenijs."

Òlwiefkenijs wil in het oud Gronings zeggen "Familieberichten." Ik bericht in de voorstelling over mijn familie. De '1e generatie' familie Duut, mijn familie dus... woonde in Saxumerwolde in Reiderland. Volgens de stamboom in het jaar des heren 1250. Saxumerwolde is nu een verdronken dorp in de Dollard en is jammer genoeg niet meer te bewonderen. (Het ligt op de bodem van de Dollard dicht bij Termunten, waarschijnlijker in de polder onder de grond)

Duut was getrouwd met Magie Plezier en ze hadden 'vattien kòrtbainen' (kinderen) en hun 'woonderij' was een
'spitkeet.'

Ik vertel en zing, tijdens de voorstelling, met Klaas Paapst en Peet Blaauw over mijn familie door de generaties heen tot ongeveer 1935 en tussendoor laten we video materiaal zien over allerlei onderwerpen waar onze familie mee te maken had de laatste 100 jaar. De eerste video over waar ze woonden en video twee over de 'woonderij' (plaggenhutten). De teksten, liedjes en video's duren niet lang want het moet straks ook op DVD met tekst en al en dat moet dan weer op Youtube kunnen en zo ben je nog wel even bezig.

Ik zal uitvoering in de volgende blogs over het verhaal berichten en natuurlijk over mijn familie. Ik kan al wel verklappen het waren boefjes...en iedere generatie had een 'haalf zeuven' in de familie. Duut (1e generatie) had dus 'vattien kòrtbainen' en daarom zeiden de dorpelingen "Duut hèt wat in de Puut" en later werd dit afgekort in "Pude."
Omstreeks 1800 moest iedereen een naam opgeven (intrede burgerlijke stand) en was er weer zo'n 'haalf zeuven'in de familie die 'Pude' opgaf in plaats van Duut en zodoende heten we nu 'Pude.'

Je zult begrijpen dat het verhaal en de liedjes geen probleem zijn en in de eerste 'try outs' was het een succes en toch heb ik een probleem...Ik zal het vertellen.

Je zingt en vertelt en laat een video zien en je zingt weer en je draagt een gedicht voor enz. enz....Hoe noem je nou zoiets? Het is geschiedenis, het is in het Nederlands met (vergeten) Groninger uitdrukkingen, die we samen met het publiek bespreken, dus...geschiedenis, taal,muziek, gedichten, video's en dat alles met humor...Is dit nu cabaret?...of is het theater?...
Hoe moet je nou zoiets verkopen...t'Is ook weer geen toneelstuk en toch zit er een verhaal in. Ik heb maar eens rondgesnuffeld op internet bij de afdeling muzikanten, theater Groningen...mam man...wat veel... geen doorkomen aan...t gaat goed met de culturele activiteiten en de meeste opnamen (liedjes) van prima kwaliteit. Als je het mij vraagt kan ik beter voor mijn huisje gaan zitten en gaan dagdromen want je kunt het zo gek niet bedenken of er is een overmaat aan alles.
Nou...ik doe de oogkleppen maar weer voor en ga gewoon
mijn ding doen waar ik zin in heb...

Tot spoedig
John Hoekman