Paarden & Harlem Nocturne

Logboek deel 39

Het is vandaag 15 december 2010...even de tijd voor een verslagje van het optreden afgelopen 12 december in de stad Groningen. Plaats “Der Aa Theater” van De Grunneger Sproak.

Ja dat was me wat...zaterdag 11 december kreeg ik een telefoontje van de vrouw van mijn zanger Klaas Paapst dat Klaas per ambulance naar het ziekenhuis was gebracht en nu op de afdeling hartbewaking ligt.
In de eerste plaats erg voor Klaas en in de tweede plaats erg voor mij...wat moet ik met het optreden...afzeggen? Ik wist dat er mensen een kaartje hadden gekocht en zo'n 30 km met de auto moesten afleggen en dan voor een dichte deur zouden komen te staan...Dus niet afzeggen...dan maar alleen...jammer voor de liedjes die we zo mooi tweestemmig doen.

Zondagmorgen 11.00 uur was het dan zover...eigenlijk de eerste keer in een echt theater, toch weer anders als in een bejaarden-tehuis. Het liep als een trein ik zat er direct goed in en had de lachers op mijn hand. In de pauze was er veel belangstelling voor mijn boekjes en na de pauze liep alles zoals het moest lopen. Ik had net als in de try outs de luxe dat ik teveel programma had. Ik moest daarom programma onderdelen overspringen. Heel belangrijk voor mij was hoe het publiek reageerde op bepaalde zinnen of onderdelen of welke hoofdstukken het goed of juist minder goed deden.

Na afloop een staande ovatie...nou dat was ik de laatste tijd niet meer gewend, meestal krijg je een verplicht applausje maar hier was het voor mijn gevoel uitbundig en ik kreeg van alle kanten lovende woorden. Ik had al nooit getwijfeld aan mijn programma, maar een duwtje kun je wel gebruiken. Ik wil een humoristisch geschiedenis programma met video beelden die ook zin heeft en waar het publiek ook iets van meeneemt over hun eigen regio plus de boekjes om het een of ander over de regio nog eens na te lezen..sagen uit het verleden, wetenswaardigheden en leuke verhaaltjes en foto's over plaggenhutten,hondenkarren , zeehonden jacht etc etc.

Ik heb vandaag even gebeld hoe het met de patiënt gaat en vandaag wordt bekeken of er een prop ergens in een ader zit...dus even afwachten.

Groetjes
John Hoekman

Logboek deel 38

Logboek deel 38

Het is vandaag 22 november 2010 en ik heb nu 65 jaren 'op mien pokkel.' Eigenaardig...Ik herinner mij gebeurtenissen van toen als de dag van gisteren, vooral de vrouwtjes die in het verleden aardig tegen me waren spelen nog altijd een grote rol in mijn dromen.
Gelukkig heb ik als tegenpool mijn project 'Òlwiefkenijs.'Grappig, nu ik dit zo schrijf ligt er toch wel een link.

Tot de orde van de dag...even een verslagje van het optreden, afgelopen week, in het verzorgingshuis 'Oldwolde' in Winschoten. Het zijn 'try outs' en ik observeer dan extra kritisch het publiek. De ervaring leert, dat als de mensen in de pauze naar je toe komen voor een praatje en vragen naar een adres, dan zit het wel goed,ook hier was dat het geval. Er werd stevig gelachen en het was tevens leerzaam, dat merk je vooral aan de jongere mensen.

Even in het kort de inhoud,

Òlwiefkenijs gaat over de belevenissen van onze familie door de generaties heen (vanaf 1250)...met muziek, beelden en teksten in het Nederlands en in het oud Gronings.Deze oude uitdrukkingen zijn voor het merendeel grappig en om de betekenis te verduidelijken maak ik een variant op zo'n uitdrukking, zodat de mensen het dan zeker goed begrijpen,dus ook geschikt voor de 'boetenòfsters.'

Wat heb ik van deze avond geleerd?

We zijn een duo en spelen onder de naam Tammo & Tammo...Tammo 1 is de zanger en introduceert ook de hoofdstukken. Tammo 2 speelt een eenvoudige boerenjongen die 'wat slicht' is. Hij doet de Groninger teksten en zingt de liedjes mee. De liedjes zijn in orde,worden goed gebracht en komen goed over,het zijn eigen werken en dan is het maar afwachten,maar dat gaat goed.Het introduceren van de hoofdstukken is naar mijn mening nog niet goed.Tammo 1 doet het voortreffelijk maar de teksten die ik zelf schrijf zijn te saai,moeten korter en bondiger en met meer humor.

Toen ik een paar jaar geleden begon met het project speelde Tammo 1 de rol van een abt en vertelde de wetenswaardigheden.Ik heb hier toen ook klassieke muziek voor geschreven,wat al snel in de prullenbak verdween.Daarna deed Tammo 1 eigenlijk niets en zong alleen de liedjes maar dan heeft Tammo 1 niets te doen en dat is ook niet leuk.Trouwens deze liedjes zijn in de loop der jaren ook flink aangepast aan het gewone publiek.Tammo 1 vertelt nu,naast de liedjes,de wetenswaardigheden...maar dat is te saai en wat nu weer zullen de koorleden zeggen...alweer veranderen...????

Ik heb een nieuwe rol voor Tammo bedacht en dat is ...tada...tada...eureka...Tammo 1 is nu de dorpsomroeper en kondigt op rijm de hoofdstukken aan...met humor...en minder wetenswaardigheden....nu maar even de volgende try out afwachten.

Groetjes
John Hoekman