Logboek 42

Verslag van mijn optreden j.l. 19 maart 2011.
Een solo optreden in Baggelhutten, deze benaming stamt nog uit de tijd van de veenarbeiders in deze streek. Tegenwoordig heet het Froombosch (Gem. Slochteren) genaamd naar de familie Froma die hier een steenhuis had en natuurlijk een aangrenzend bos... het dorp kreeg de naam 'Fromabos' en later werd het Froombosch.

De zaal zat lekker vol...ik schat zo'n slordige 150 personen. Het was een feestavond en dat was voor mij erg spannend...zou mijn voorstelling hier wel geschikt voor zijn?
Het is erg opvallend dat ik de laatste tijd voor en tijdens de voorstelling heel rustig en ontspannen ben, dat is wel eens anders geweest. Ik voel me lekker en dat komt zeker over bij het publiek want ook hier weer...succes...De voorzitster melde mij na afloop (echt waar) dat er verschillende mensen niet droog naar huis gingen.
Een succes merk je ook als er veel mensen met je willen praten tijdens de pauze en vooral als de muzikanten en de kastelein tijdens de voorstelling in de deuropening staan te kijken en luisteren.
Alleen de DVD speler wou niet meewerken en dat was niet de eerste keer...Het publiek heeft het niet meegekregen maar zelf wordt je er behoorlijk sacherijnig van, dus gisteren een media-speler gekocht bij de Aldi,je steekt er een usb stick in en de zaak draait...en... de beelden zijn een stuk scherper. Ik heb nu ook meer mogelijkheden, omdat ik gemakkelijk filmpjes van Youtube kan laten zien over hoe het leven was vroeger in onze provincie.

Ik heb nog een nieuwtje voor de koormensen die mijn blog altijd lezen. Ik ben weer benadert door een koor en ga a.s. donderdag een kijkje nemen. Het koor telt een slordige 60 zangers en 5 muzikanten. Ik ben heel erg benieuwd wat mij nu weer te wachten staat...Ik zal er zeker over berichten.

Groetjes
John Hoekman

Logboek deel 41

DRIEBORG (Oldambt)

13 maart 2011

Logboek deel 41

Een verslag van ons optreden j.l. 5 maart in Drieborg (Oldambt).
We reden s'avonds tegen een uur of zeven door de Reiderwolderpolder richting Drieborg en over het bruggetje nabij de Hongerige Wolf zagen we de restanten van een boerderij,een bosje bloemen lag voor het hek als blijk van medeleven voor de man die zich zelf het leven nam in de vlammen. Een historisch bouwwerk in de fik steken is toch wel het laatste wat in je opkomt dus van mij geen bloemetje.

Aangekomen in Drieborg was het natuurlijk niet moeilijk om het dorpshuis te vinden...Er stonden vijf tafeltjes in het zaaltje en er zaten een paar dorpsfiguren aan de bar, maar ik denk niet dat ze voor ons waren gekomen. De zaal stroomde al gauw vol met mensen die wel voor ons waren gekomen en met 30 personen was de zaal gevuld en of er nu 30 of 1000 personen zitten maakt voor mij gek genoeg niets uit. Na het openingslied hadden we de mensen al snel aan het lachen met de oude-Grunneger teksten. Er was ook een 'boetenòfster' aanwezig een zogenaamd wild vreemde man uit Holland en die 'vernuverde' zich nog het meest vooral toen ik een gedicht over een wild vreemde man voorlas en de mensen lachend naar hem wezen. Al met al een succes en we werden na afloop weer gevraagd voor een volgend optreden in het dorp. Een oud gezegde zegt: 'Van een optreden komt een optreden.'

n Wild vremde man,
dij in polder kwam.
Keek zien ogen oet de kop.
Docht, hier holdt de wereld op.

Vedderop, achter diek,
zag hai verboasd aal dat sliek.
Keek vanzulf noar overkaant, (Hij keek over de Eems)
doar lag ja nog n stuk laand.

Hom overkwam dij stillegaid
kreeg zowoar n snobbel verdrait.
De natuur haar hom in zien greep,
zunder te waiten, doar zat de kneep.

Hai ging ontdoan zitten en vuil in sloap,
wer spril wakker deur n schoap.
Gaauw de bainen onder aarms.
Wie hebben hom zöcht...mor hai was naarns.


Ik had voor een paar weken geleden een mailtje gestuurd naar de theaterwerkplaats in Groningen met de vraag hoe ik aan werk kom. Je kunt daar met al je vragen terecht volgens de cultuurplannen en zij moeten dan volgens diezelfde plannen hun organisatorisch vermogen inzetten. Nu...dat hebben ze gedaan. Ik kreeg een paar weken later een summier mailtje met de volgende tekst: Beste John...hier dan een adres...en wat schetste mijn verbazing...een adres van een marketing-bureau...

Ik moet dus eerst een cursus of workshop volgen bij dit marketingbureau om te leren netwerken...om zodoende aan werk te komen...Ja...zo werkt het natuurlijk wel voor de portemonnee van het bureau zelf...maar mooi niet voor mijn buidel...menen ze dan in de stad dat het allemaal dompies zijn in de Ommelanden?
Op mijn 15e ging ik al op de fiets naar de caféhouder met de vraag of ik er kon spelen en dat lukte (niet) altijd.
Later hoefde dat niet meer want beste theaterwerkplaats
'Van een optreden komt een optreden.'

Groetjes
John Hoekman

Jaarfke 24-02-11

Jaarfke de profeet van het Oldambt.

Jaarfke zijn voorspelling,

Jaarfke zeide: “Die boom die daar staat in Beerta, die heet Jaarfkeboom en als de boom wordt gekapt en er wordt as gevonden zo zal het Oldambt in as vergaan. Als er geen as wordt gevonden zo zal het niet geschieden.

Lang daarna wordt de boom gekapt en er woonden toen nog mensen die hadden het zelf uit Jaarfkes mond gehoord. Toen de boom werd gekapt werd er as gevonden. De boom was een kleine kromme boom en een schoenmaker had hem gekapt om de bast er af te schillen.

Jaarfke had voorspeld als de boom wordt gekapt zal er een groot leger komen en dat is uitgekomen toen graaf Edzard van Oost Friesland met een groot leger de Ommelanden binnen viel in 1499.
Twintig jaar lang was het ramp en ellende in het Reiderland/Oldambt. Pas in 1514 werd door de graaf van Gelre deze graaf Edzard teruggedreven naar Oost Friesland en tot 1517 vocht deze Edzard nog door, om de Ommelanden in zijn bezit te krijgen. In 1528 is deze man gestorven en zijn graf staat in Norden (Oost Friesland) en zo zijn er nog vele voorspellingen die deze Jaarfke heeft gedaan.

Uit het bovenstaande stukje blijkt maar weer hoe interessant het is om een voorstelling te maken die ergens over gaat en niet alleen voor de Groningers maar ook voor de 'boetenofsters' en onze kinderen die dan eens kennis kunnen maken met de regio doormiddel van humor/muziek/beelden en verhaaltjes. Naast de vijf boekjes die al klaar zijn zal de voorstelling ook nog in boek(je)vorm verschijnen, videofilmpjes en cd's om het nog aantrekkelijker te maken. Dit vergt tijd omdat ik alles zelf bekostig en daarom alles in eigen hand moet nemen. Dat betekent boekjes schrijven, foto's verzamelen, liedjes componeren/arrangeren, teksten voor de voorstelling schrijven, cd's maken, video's in elkaar prutsen, geschiedenis bestuderen, verhalen zoeken of verzinnen, boekjes zelf drukken, foto's maken in de regio, filmpjes maken in de regio.
Materiaal kun je gemakkelijk en goedkoop aanschaffen op marktplaats dus dat is te doen. Als meer cultuur-mensen zo dachten dan hoefde Nederland ook niet te bezuinigen...ik denk dat er geen overzicht meer is in subsidie-land en het eigenaardige is dat hoog gestudeerde mensen meer met protesteren bezig zijn als met hun eigen zaakje nog eens onder de loep te nemen...Ik moet steeds aan de spreuk denken...eigenlijk twee spreuken...Links lullen en rechts vullen...en...We nemen een glas, we doen een plas en vervolgens zoals het altijd was.

Het vorig optreden in de Wiemersheerd in Loppersum was weer een succes en het is ontzettend leuk als de mensen in de zaal reageren op de beelden of spontaan lachen om de oude Groninger woorden. Na uitleg over de oude Groninger woorden komen er toch nog mensen na de voorstelling die zeggen dat ze het wel begrijpen maar dat de woorden helemaal nieuw voor ze zijn.
Dit bewijst dat onze mooie taal al een heel stuk aan het verdwijnen is. Ik kan de voorstelling beter noemen “De Vergeten Woorden.”

Groetjes
John Hoekman