Logboek deel 32

Hoi apmoal,

Even weer de blog bijwerken...het was lang stil en op mijn leeftijd moet dat kunnen toch...18 maart een bespreking gehad met de culturele raad van Delfzijl over het project "Raiderlaand." Het was een over en weer gesprek in het Eemshotel. Mooi uitzicht over de Eems en vooral rustgevend.
Er is eigenlijk niets uit voort gekomen alleen maar een leuk gesprek en een heerlijk kopje thee. Totdat...ik de volgende dag een telefoontje kreeg van één van de personen van de raad. Een alleraardigste mevrouw aan de 'phone' en ze wil onze zakelijke leidster worden want ze vond het een leuk project en ze snapte het project ook in tegenstelling tot menig cultuur-ambtenaar en ja...dat vond ik natuurlijk harstikke goed, eindelijk een stuk werk uit handen geven.

Ze wil het rustig aanpakken en het allemaal even goed doen dwz een stichting oprichten enz. Ik laat mij verassen... en misschien werpen al mijn activiteiten of netwerken zoals de cultuurplannen dat graag zien nog vruchten af.
Want ik heb één motto: Ik geloof in mijn werk en wil dit ook afmaken. Ik krijg een ontmoeting met onze manager (spannend) a.s. woensdag de 11e mei.

Één ding wil ik nog kwijt...Vanuit de koren is er weinig belangstelling voor het Grunnegs mede door de vele importmensen, dus weg identiteit...In eerste instantie willen ze wel...maar ze denken...dan hebben we tenminste een dirigent... en dan zien we wel verder...en dan komen ze van een koude kermis thuis.

De cultuurplannen zien er goed uit en het leest prettig maar de ambtenaren weten van niets...ik denk dat ze niet eens de plannen kennen.Er zijn een paar mensen in het gebied die nauwe contacten hebben met de subsidie verstrekkers en deze bedenken en bedenken plannen en krijgen en krijgen bakken subsidie en thats it. Kom er maar tussen...en zo werkt het. Mopperen?...wel nee...zo werkt het nu eenmaal.Ik begrijp alles nu beter en enkele voorzitters van enkele verenigingen zeggen...zo is het altijd al geweest en hogerhand beslist.

Als je alle blogs hebt gelezen dan begrijp je nu ook dat alle ambtenaren al op voorhand zeggen: "Ik vind het project een beetje verwarrend, we kunnen er niets mee." en dat zeggen ze allemaal en dat maakt de bedenker onzeker en zo gaat het ook met het publiceren van een boek.
Je stuurt een script naar de uitgever...deze vraagt subsidie aan zonder jou op de hoogte te stellen...en als de subsidie niet lukt dan deugt jouw boek niet...en zo werkt het. Mooi toch dat je dit allemaal ontdekt op 64 jarige leeftijd...het heeft beslist geen zin met welke cultuurdrager ook te praten...of het nu de burgemeester van Wedde is of de cultuurambtenaar van een gemeente ...allemaal netjes doen met een kopje koffie en tot slot: "Het is een beetje verwarrend."

Toch leuk zo'n dagboek...Het project is klaar en we zijn druk doende het in te studeren. beelden met eigen muziek, gedichten (nieuw in het project) en liedjes over het leven vanaf anno 1250 in Raiderlaand en dat vergelijken we met het leven van anno 2010.Vanaf nu te boeken voor jouw vereniging of bejaardenthehuis of waar ook voor...J.Hoekman17@kpnplanet.nl

Ik zal op deze blogsite de gedichten publiceren en dat mopperen...doen we niet meer.

De kunstenoar.

Nou...heb k ook wat had
in winkel ston n kunstenoar oet stad.
Hai pruit hoog Hoarlemmerdieks
wat gaf dat veul bekieks.

Èlk begon in ains aans te proaten
ze haren het zulf nait in de goaten.
Tegen mous zeden ze 'boerenkool'
nou din binnen je toch ain haalve zool.

Dij kunstenoar zee ook nog wat tegen mie,
mor mien neus blödde...ik heur doar nait bie.
Hai von ons Grunnegers zo stug,
ze vaalen ja ook over elke mug.

Wat doun ze toch hier,
gunders zeker gain vertier.
Ze lopen ook nog op steun,
t'is ain en aal gekloag en gekreun.

Lott n ze mor aan t waark goan,
ze binnen ja nargens veur bekwoam.
Ze loeren op subsidie van t riek
en dat moakt heur hier zo blied.
Man, man...je snappen het nait,
dij lu...t'is ja n aarm verdrait.

Tammo oet t'Raiderlaand.

Logboek deel 31

Goidag apmoal,

Ik vind het leuk dat ik nu kan zien via de teller op de site dat ik lezers heb, want daar doe je het voor en misschien kan ik op deze manier een steentje bijdragen. Positief denken staat in ieder geval voorop. Het gaat over de koren die het 'voor het vaderland weg zingen' zijn ontstegen en een overgang maken naar het meerstemmig zingen.

Ik had het in het vorig artikeltje over de werkwijze en gevoelens van de dirigent. Je weet wel die rare kwast voor het koor waarvan een voorzitster zei: 'kun je ook zwaaien?” In het vorige artikeltje schreef ik: 'De dirigent verdedigt zijn muzikaal niveau.'

Hij moet het koor op een dusdanige manier muzikaal trainen dat hij daarmee zelf tevreden is en dat het voldoet aan zijn niveau en hij zal doorgaan tot hij dit heeft bereikt en das de kick.

Hier zijn twee dingen die een ieder moet zijn opgevallen het is het woord 'verdedigen' en het woord 'niveau.'

Allereerst het woord 'niveau.' Een accordeonist zei eens tegen mij: “Gewoon zwaaien , want ze weten niet beter.” Ze bedoelde waarschijnlijk de centen opstrijken en zwaaien....maar dat is nou nèt ...wat ik niet kan. Ik kan toch niet mijn niveau te grabbel gooien...waar blijft mijn waardigheid tegenover mijzelf en waarom moest ik vroeger dan harmonieleer, muziek-analyse en directie en theorie studeren? Nee...dan liever thuis zitten op de bank. Bij het vorige koor vroeg een snötneus of ik ook piano kon spelen...over niveau gesproken en waarden en normen..meneer Balkenende. Vroeger moest ik de dirigent aanspreken met “directeur” en commentaar?...vergeet het maar..

Het tweede woord is 'verdedigen.' en in dit woord zit toch een beetje agressie zou je zo zeggen.
Je leert zo'n koor eerst de basis harmonieën zingen en begin niet met een septiem-akkoord want dat vinden de koorleden en bestuur gek klinken (eerste commentaar) en ik vind dit nog niet eens zo raar want je moet er als leek toch even aan wennen. Je moet dan ook duidelijk maken waar zo'n septiem voor dient en dat het om een oplossing vraagt. Nu dan moet je van goede huize komen om je te verdedigen. Het bestuur denkt al aan een optreden en als we de dirigent nou maar op onze hand krijgen en de dirigent?...die zit nog met zijn septiem-akkoord. Maar...als het zit...dan is het toch wel mooi....ja...mooier...spannend...het liedje krijgt gezicht...er gebeurt wat in het lied...ontspanning en spanning...dat vindt de toehoorder ook mooi, al weten ze meestal niet de details, maar dat hoeft ook niet. Een eenvoudig liedje wordt dus spannend gemaakt.

Ik was eens met een koor zover dat ik een paar zangeressen zover had gekregen dat ze een sext (6e trap van de toonladder) tegen de basis harmonie aan konden zingen en dan krijg je echt een beetje close harmonie... maar er wordt al geroepen ...'bist al weer aan t veranderen.' Door flink je eigen zin door te zetten lukt eigenlijk wel alles maar dan...wat gebeurt er dan?...Er komt een geluidsman...oh jéé...die zal zonder ervaring het koor wel even in het geluid zetten...Nu beste mensen als er één ding belangrijk is dan is dat wel de balans van het koor.
Het laatste koor die ik tijdens een repetitie hoorde was de balans ook mijlen-ver te zoeken. Niemand maakte zich er druk om...als ze de titels maar konden wegwerken...muzieknummer 75 is aan de beurt en volgende week een optreden...en zo zal het nog jaren doorgaan...

Dit was weer uit mijn hart...wat een opluchting.
Groetjes
John Hoekman...toch de beste voor dit soort koren...en waarom?...ik vind er niks aan als er niets te verdedigen valt...en geld verdienen?...och...een broodje zonder boter wen je ook aan en...je gaat de boter dan ook weer waarderen.

Vanaf 17-2-2010 een teller.