zondag 23 januari 2011

Over ons project: 'Olwiefkenijs.'





Òlwiefkenijs


John Hoekman
AE Gorterweg 78
9946 PE Woldendorp
http://www.olwiefkenijs.nl
mail:J.Hoekman17@kpnplanet.nl


Een kleine indruk van de voorstelling: 'Olwiefkenijs.'

Het verhaal gaat over Tammo een jongeman uit Woldendorp. Hij wordt vaak 'begugeld' en ze noemen hem 'haalf zeuven.' Het volk zegt dat het in de familie zit en daarom heeft Tammo de haile stambouk oetviezeld (uitgeplozen) om erachter te komen wat er nu eigenlijk zit. Tammo vertelt in de voorstelling over zijn familie en hun belevenissen vanaf 1250. De familie woonde in Saxumerwolde nu een verdronken dorp in de Dollard.

Tammo's 'ootje' (grootmoeder) van vaders kant heette plezier en de naam stamt af van één van haar voorouders die hofnar was aan het Franse hof, ombie 180o onder Napoleon
Hij maakte Plijzier vandaar de naam...en wat wilt nou...ik 'oar' naar deze grappenmaker, nou dan ben je toch zeker maal geboren als je naar een grappenmaker oaren. (oaren=karakter hebben van...)
En dat prat zug om...zo moest ik laatst bij noaber (buurman) wezen en ik glee vlak voor zijn deur uit,ik lag plat op bèk...nèt toen hij de deur opende zei hij tegen zijn vrouw...'Kiek humor ligt op stroat' maar ze hadden niets in die tijd...geen aardappels, koffie of thee en ook geen suiker. In de voorstelling wordt gesproken/gezongen in een rap over de dingen die ze niet hadden in die tijd.

De nonnen van Palmear,

Het klooster Palmear lag bij het dorpje Termunten in Noord/Oost Groningen. Dit klooster telde in 1288 honderdnegentig nonnen. Het was een rijk klooster en de landerijen reikten tot Finsterwolde waar nog een klooster-voorwerk (boerderij) stond.
Hier werkte 'Maal Tais' en in de voorstelling wordt een korte anekdote verteld over deze Maal Tais.

De nonnen sjoekten ombie 1500 nog altied door de natte klaai-barrel en toen de grote stormvloed losbrak in Reiderland (het ontstaan van de Dollard) moesten de nonnen noodgedwongen het klooster achter zich laten. De abt was tot in het gat 'opfokseld' (zenuwachtig) en ging hister (opgewonden)tekeer en riep: 'Niet omkontjen en niet omfietjen wie mouten as de duvel der tussen oet noageln.' (Niet zeuren en niet treuzelen we moeten zo snel mogelijk vluchten) Het woater stoat mie al tot de knibbels tou. (Het water staat me reeds tot de knieën.)

De spitkeet van Pude is toen ook weggespoeld en toaveloakster lag boven op een deur in de onstuimige golven en klamde zich stevig vast. Pude riep: "kist volholden...hòl die goud vast"..."Joa" riep ze.."as der mor nait aine bie deurre komt."

De voorstelling is goed te volgen voor mensen die geen Gronings verstaan want zelfs de Groningers moeten ik de oude Grunneger woorden nog uitleggen en daar is natuurlijk tijd voor uitgetrokken.

Er zijn 5 boekjes geschreven van mijn hand over de verdronken dorpen in de Dollard met sagen en legendes plus de nodige wetenswaardigheden.meer info op mijn site www.ponyhoefsmid.nl of via mail. J.Hoekman17@kpnplanet.nl

John Hoekman

dinsdag 14 december 2010

Logboek deel 39


Het is vandaag 15 december 2010...even de tijd voor een verslagje van het optreden afgelopen 12 december in de stad Groningen. Plaats “Der Aa Theater” van De Grunneger Sproak.

Ja dat was me wat...zaterdag 11 december kreeg ik een telefoontje van de vrouw van mijn zanger Klaas Paapst dat Klaas per ambulance naar het ziekenhuis was gebracht en nu op de afdeling hartbewaking ligt.
In de eerste plaats erg voor Klaas en in de tweede plaats erg voor mij...wat moet ik met het optreden...afzeggen? Ik wist dat er mensen een kaartje hadden gekocht en zo'n 30 km met de auto moesten afleggen en dan voor een dichte deur zouden komen te staan...Dus niet afzeggen...dan maar alleen...jammer voor de liedjes die we zo mooi tweestemmig doen.

Zondagmorgen 11.00 uur was het dan zover...eigenlijk de eerste keer in een echt theater, toch weer anders als in een bejaarden-tehuis. Het liep als een trein ik zat er direct goed in en had de lachers op mijn hand. In de pauze was er veel belangstelling voor mijn boekjes en na de pauze liep alles zoals het moest lopen. Ik had net als in de try outs de luxe dat ik teveel programma had. Ik moest daarom programma onderdelen overspringen. Heel belangrijk voor mij was hoe het publiek reageerde op bepaalde zinnen of onderdelen of welke hoofdstukken het goed of juist minder goed deden.

Na afloop een staande ovatie...nou dat was ik de laatste tijd niet meer gewend, meestal krijg je een verplicht applausje maar hier was het voor mijn gevoel uitbundig en ik kreeg van alle kanten lovende woorden. Ik had al nooit getwijfeld aan mijn programma, maar een duwtje kun je wel gebruiken. Ik wil een humoristisch geschiedenis programma met video beelden die ook zin heeft en waar het publiek ook iets van meeneemt over hun eigen regio plus de boekjes om het een of ander over de regio nog eens na te lezen..sagen uit het verleden, wetenswaardigheden en leuke verhaaltjes en foto's over plaggenhutten,hondenkarren , zeehonden jacht etc etc.

Ik heb vandaag even gebeld hoe het met de patiënt gaat en vandaag wordt bekeken of er een prop ergens in een ader zit...dus even afwachten.

Groetjes
John Hoekman